• Als je vooraf alleen kan voorbeschouwen aan de hand van \"scorebordjournalistiek\" en je weet dat de tegenstander al twee wedstrijden meer dan 20 doelpunten maakt, dan ben je vooraf erg nieuwsgierig naar de weerstand die je als team krijgt.

    Gedurende de eerste helft bleek de verdedigende kracht van Korbis voldoende bestand te zijn tegen de aanvalsmachine van Refleks. De aanvallen van Refleks waren vaak kort en met veel dezelfde patronen. Korbis kon zich vastbijten in de tegenstander en zelf brutaal de voorsprong nemen.
    Richting de rust kwam Korbis 2 twee punten voor te staan, waarna de scheidsrechter van dienst ruim 2 minuten eerder dan verwacht voor de rust floot.

    Na rust een zelfde wedstrijdbeeld met misschien nog wel meer mogelijkheden voor Korbis om de voorsprong verder uit te breiden. Die kansen liet men vaak onbenut en bij Refleks vielen een aantal grote kansen net aan de verkeerde kant van de korf weer naar beneden.
    Met nog zeven minuten op de klok stond een ogenschijnlijk comfortabele 9 - 12 stand op het bord, in Waddinxveens voordeel.

    Niets was echter minder waar. Het werd vanuit Waddinxveens perspectief een stuk slordiger en enkele basisprincipes in het spel kwamen nog maar moeizaam terug. Dit resulteerde in een Refleks dat haar laatste kansen rook en deze met beide handen aanpakte. Refleks knokte zich naast Korbis, waarna bij een 12 - 12 einduitslag niemand echt blij was met het resultaat.